‹ Terug

Bolero

 

 

De man is wakker geschrokken en zit te rillen in zijn stoel. Hij kijkt niet begrijpend om zich heen. Weet niet waar hij is en wie hij is. Hij aait de stoelleuning en dat geeft hem rust. De man voelt zich eenzaam en heeft het koud. Hij dut weer weg. Hij is zo moe. Een half uur later wordt er geklopt en een stem roept opgewekt: “hallo vader, hier ben ik.” De man schrikt weer wakker. Hij kijkt de lange man vragend aan. “Had je niet verwacht hé, dat ik vandaag zou komen?”

 Aan de reactie van de man ziet hij dat deze hem niet begrijpt en niet herkent. Dat zal ik snel oplossen, denkt hij. In een paar passen staat hij bij de geluidsinstallatie en zet die aan. Pakt de cd die er op ligt en stopt die er in. Langzaam en heel zacht begint de muziek en de vader begint mee te neuriën. Staat wankel op en strekt zijn lijf. De zoon geeft het stokje dat naast de geluidsinstallatie ligt. De man begint te dirigeren “Goed zo vader,”, zegt de man. “Ja Max, ik ben goed in vorm vandaag.” Zo gaat het nu al jaren. De ontmoeting van de zoon met zijn vader. De Bolero van Ravel is hun enige ontmoetingspunt.

 

Geschreven door Marys Clarisse                                20-7-2020